Anahtarı aç.
3B sahne yüklenemedi. Sayfayı internet bağlantısı olan bir tarayıcıda, dosya olarak ya da bir sunucudan açmayı dene.
Anahtarı açarsan kapatır.
Anahtarı aç.
3B sahne yüklenemedi. Sayfayı internet bağlantısı olan bir tarayıcıda, dosya olarak ya da bir sunucudan açmayı dene.
Bir işe yaramaz makine. Aslı, 1950'lerde Marvin Minsky'nin masasında duran ve tek işi kendisini kapatmak olan kutudur. Burada onun ekrandaki hâli var: anahtarı açarsın, kutu kapağını açar, içinden bir kol çıkar, anahtarı kapatır ve geri girer. Kazanılacak bir şey, puan ya da son yok. Anahtar tamamen senin elinde; kutu yalnızca tepki verir.
Oyun demek zor, çünkü hedefi yok. Uygulama da değil, bir işe yaramıyor. En yakın tarif belki şu: bir karaktere sahip bir nesne. İlgi çekici olan kapağın açılması değil, kolun sana nasıl davrandığı.
Kolun tek amacı anahtarı kapatmak. Bu yüzden varsayılan davranışı hızlı ve yalındır: çık, kapat, gir. Yaklaşık iki saniye sürer, gereksiz tek bir hareket yoktur. Anahtarın açıldığını kapak kapalıyken zaten bildiği için bakmaya çıkmaz.
Ağır, temkinli ya da gösterişli davranması bir sebebe bağlıdır ve sebebi sensin. Kutu oturum boyunca seni izler: anahtarı ne sıklıkla açtığını, kol daha yeni içeri girmişken hemen tekrar açıp açmadığını, kol dışarıdayken üstüne açıp açmadığını, işini yaparken anahtarı elinden alıp almadığını.
Bunlardan iki ayrı şey çıkarır. Sık açman oyundur; onu tedirgin etmez, çevikleştirir ve zamanla yorar. Kolun işine karışman sataşmadır; bunu üstüne alır. Sataşma birikince önce temkinli davranır — seni henüz çözememiştir, kapağı yarım açıp bakar, kola yavaşça yaklaşır. Çözdüğünde ise yavaşlamaz, tersine sertleşir: kısa ve kesin hareketlerle kapatıp çekilir.
Kutunun hafızası bu sayfa açık kaldığı sürece yaşar. Bir süre dokunmazsan yumuşar; dört dakika geçerse seni baştan tanımaya başlar. Sayfayı yenilersen her şey sıfırlanır. Altbilgideki Unut düğmesi aynı işi anında yapar.
Hiçbir veri hiçbir yere gönderilmiyor, kaydedilmiyor. Hepsi tarayıcının belleğinde, sekmeyi kapattığında yok oluyor.
Yok. Kutu her seferinde kapatır; kapatamazsa devreye giren bir yedek hareket var. Ama anahtar senin elinde, istediğin an tekrar açabilirsin. İlginç olan kimin kazandığı değil, kutunun bir süre sonra sana nasıl davrandığı.
Çünkü her seferinde farklı bir durumla karşılaşıyor. Hareketler önceden çekilmiş kayıtlar değil; çıkış, yaklaşma, basış, geri çekilme ve kapanış parçalarından o an kuruluyor. Hangi parçanın seçileceğini senin o oturumdaki davranışın belirliyor. Zamanlamalarda küçük rastgelelikler de var, böylece aynı ruh hali iki kez birebir aynı görünmüyor.
Hayır. Tek gördüğü şey anahtara ne zaman dokunduğun. Okuma tamamen bu zamanlamalardan çıkıyor: açışlar arasındaki süre, kolun o sırada ne yaptığı, art arda gelen hamlelerin örüntüsü. Altbilgide kutunun o anki okumasını ("kibar biri", "oyun oynayan bir çocuk", "kasten sataşan biri" gibi) ve temkin düzeyini canlı görebilirsin.
Sana güvenmediğinde bırakıyor o aralığı. Kapağı birkaç derece açık bırakıp bir süre bekler, sonra kapatır. Rahatsa böyle bir şey yapmaz, doğrudan kapatır.
Genellikle hiçbir şey. Boşta durmak kapağı açmak için bir sebep değil. Yalnızca senden şüphelendiği bir oturumda, uzun aralıklarla ve her defasında değil, kapağı aralayıp etrafa bakınır.
Kolun ne yapacağına karar veren katman değiştirilebilir olsun diye tasarlandı. Kendi kararı, kutunun kendi mantığı. Uzak sunucu (deneme), bir sunucunun üreteceği yanıtı tarayıcı içinde taklit eder; bütün akışı sunucu olmadan görmeni sağlar.
Gri olan iki seçenek gerçek bir adrese istek atar: biri kendi sunucuna, diğeri bir dil modeline bağlanmak için. Bu sayfa tek bir HTML dosyası olarak çalıştığı için arkasında böyle bir sunucu yok; o yüzden kapalılar. Dosyayı kendi sunucunda barındırıp ilgili uçları yazarsan çalışır hâle gelirler.
Kutu, o anki okumasını (ne kadar oyun oynandığı, ne kadar sataşıldığı, son hamlelerin ne olduğu) modele gönderir; model de bir koreografi yazıp geri döner. Gelen her yanıt önce bir süzgeçten geçer: bilinmeyen adımlar reddedilir, değerler sınırlanır, süre ve adım sayısı kısıtlanır. Süzgeci geçemezse kutu kendi kararına döner. Böylece dışarıdan gelen bir metin kolu imkânsız bir şekle sokamaz.
Koreografi eklem açısı değil niyet söylüyor: "anahtarın üstüne uzan", "kapak aralığından bak" gibi. Motor bunu her karede parmak ucu için bir yola çeviriyor, eklemleri ters kinematikle çözüyor ve her eklemi bir yay-sönüm sistemiyle hedefine bağlıyor. Bilek ve parmak hedefi biraz geriden izlediği için duruşlarda hafifçe salınıp oturuyor. Parmak anahtarı gerçekten itiyor, kol çıkarken kapağı gerçekten kaldırıyor.
Anahtara sekme tuşuyla gelip boşluk ya da enter ile basabilirsin. İşletim sisteminde "hareketi azalt" ayarı açıksa kutu kendiliğinden hiçbir şey yapmaz, sadece sen anahtarı açtığında tepki verir. Koyu/açık tema sitenin üstteki anahtarını izler.
Yok. Kutu konuştuğunda yazıyla konuşuyor; sahnenin üstünde kısa bir satır beliriyor.
3B sahne için gerekli kütüphane internetten yükleniyor ve tarayıcının WebGL desteğine ihtiyaç duyuyor. Bağlantı yoksa ya da WebGL kapalıysa sayfa bunu yazıyor. Dosyayı indirip normal bir tarayıcıda açmak genellikle yeterli.